Nerve (review)

nerve-poster-final

Nerve is een film geregisseerd door Henry Joost en Ariel Schulman. Henry Joost is een Amerikaanse regisseur die velen van ons wel zullen kennen door de documentaire serie Cat Fish. Ariel Schulman is naast regisseur ook acteur en de beste vriend van Henry Joost. Deze film is gebaseerd op een roman geschreven door Jeanne Ryan en is omgezet in een scenario door Jessica Sharzer. Ik moet eerlijk bekennen dat ik het boek nog niet gelezen heb (die heb ik zojuist nog toegevoegd aan mijn lijstje “to-read” op goodreads). Dus ik kan (nog) niets zeggen over de vertaling van boek naar scherm. Wel was ik erg nieuwsgierig naar de kwaliteit van de film omdat er al eerdere documentaires over het deep web gepubliceerd zijn maar geen is er zo goed ontvangen als Nerve. Nu ik de film gezien heb snap ik helemaal waarom hij zo populair is, het is meeslepend, spannend en grijpbaar. Aan de hand van het verhaal wordt steeds duidelijker wat het deep / dark web nou eigenlijk is en wat de gevolgen kunnen zijn van het gebruik ervan.

[spoiler alert] – Vee (Emma Roberts) komt samen met Sydney (Juliette Lewis) haar beste vriendinnetje en Ian (Dave Franco) in een online (truth or dare) spel terecht. Je kunt het spel betreden door naar een website te gaan waar je moet kiezen wat je liever wilt: spelen of kijken. Op het moment dat Vee op “spelen” drukt word al haar persoonlijke data verzamelt. Hierbij kun je denken aan bank gegevens, Facebook statussen, vrienden, muziekvoorkeuren, angsten, google resultaten en zoektermen etc. Aan ieder spel hangen een paar regels, zo ook aan dit spel. De kijkers beslissen wat voor “Dare” je krijgt en wat je dus moet doen. Alle opdrachten moeten life gefilmd worden met je eigen telefoon, heb je je “dare” gedaan? Dan heb je de opdracht gehaald en wordt er een geld bedrag overgemaakt naar je rekening. Verlies je later in het spel? Dan worden alle gestorte geldbedragen weer van je rekening gehaald. Een belangrijke regel om niet te vergeten is dat er niets over dit spel uit mag lekken richting de politie. Vertel je ze wel over het spel? Dan zijn de gevolgen niet te overzien…

Het spel begint met een aantal leuke en relatief brave opdrachten. Vee moet een onbekende voor vijf seconden zoenen of bijvoorbeeld een dure jurk passen. Pas later in het spel komen er ook levensgevaarlijke opdrachten in voor. Waar ook een speler door is omgekomen, de spelers hebben echter niet meer het gevoel nog terug te kunnen en zetten dus dingen door die ze normaliter nooit gedaan zouden hebben. Daarnaast heb je natuurlijk de kijkers die life meekijken en de prestatie druk erg vergroten. De kijkers verliezen naarmate het spel verstrijkt steeds meer het besef dat het hier om echte mensen gaat. En dát is waar de kracht licht van deze film. Het deep web is ontastbaar en voelt onrealistisch. Doordat je de wereld bekijkt vanachter je scherm voelt het als minder belangrijk. Maar dit is natuurlijk niet het geval, een mens is een mens en een leven is een leven. Als kijker heb je veel invloed op het leven van de speler en dat leek niet iedereen zich even goed te realiseren. Iedereen zat helemaal in het spel en ook ik als letterlijke kijker kijker zat op het puntje van mijn stoel bij bijna iedere opdracht. Het was zó spannend, en ik hoopte zó erg dat het allemaal goed zou gaan…

Ondanks dat het ontzettend spannend was en ik de karakters erg leuk vond om te volgen moet ik hier ook wel even praten over de minder sterke puntjes van deze film. In het begin maak je rustig kennis met het deep web. Halverwege de film gaat er een lampje bij jou branden en leef je ontzettend mee en zit je er helemaal in. Maar aan het einde van de film komt er ineens een belerende cliché matige toon, die ze van mij wel weg hadden mogen laten. Ik denk dat we allemaal beseffen hoe krankzinnig dit is, ik ga hier niet zeggen hoe of wat omdat ik het einde van de film niet wil verklappen. Maar het had van mij extremer/anders mogen eindigen, het was gewoon een beetje teleurstellend.

Vind het stiekem wel angstig, toen ik deze film keek voelde het onwerkelijk en bijna futuristisch. Maar toen de film afgelopen was besefte ik me ineens dat het helemaal niet zo onwerkelijk is en dat het waarschijnlijk gewoon al kan én gebeurd. Onze data word al verzameld (en dan zitten we niet eens in een spel) en er worden regelmatig soortgelijke opdrachten verzonnen en gedaan. De filmpjes volgen we misschien niet life maar worden later wel gedeeld op social media, neem bijvoorbeeld deze gast die de Eiffeltoren beklom, of deze jongens die illegaal op het dak van een trein reizen.

Goed, mijn mening is wel duidelijk: ik vind het een toffe, jonge en hedendaagse film. Die het kijken zeker waard is. Maar dat is natuurlijk mijn mening, ik ben super benieuwd naar wat jij van de film vindt of denkt te vinden.

Cijfer: 7.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s